ช่วงเวลาของการก้าวอย่างระมัดระวัง

posted on 11 Jan 2008 00:31 by busluv in DAY-BE-SANG

วันที่ 2 แล้ว...

ตั้งแต่เมื่อวาน เวลาเดินออกจากบ้าน ก็จะเดินอย่างระมัดระวัง

ที่เปียกไม่ย่ำ ที่ดำไม่กราย ที่ทรายไม่เหยียบ

ที่เป็นเช่นนี้.... น่าจะมีคนจับทางได้ตั้งแต่ entry ที่แล้วแล้วล่ะมั้ง

(ไอเดียท่าโพสโดยคุณแม่)

นี่แหละเหตุผล... แหม อย่างว่า ราคาตั้งขนาดนั้น (ขนาดลดมา 50% แล้วนา = =' ) แต่ใส่แล้ว.... ก็คงคุ้มกับราคาจริง ๆ เบาหวิว แล้วเดินก็นุ่มมาก อย่างกับเดินเหยียบก้อนเมฆเลย (ฮา)

สรุปแล้ว ตอนนี้ก็เลยต้องเดินอย่างระมัดระวังเป็นพิเศษ เพราะถ้าก้าวพลาดไปแล้ว มันก็คงไม่อาจจะแก้ไขอะไรได้ มันก็เหมือนกับชีวิตคนเราล่ะมั้ง... อะไรที่พลาดไปแล้วมันก็แก้ไขไม่ได้หรอก... แต่สิ่งสำคัญคือการก้าวไปข้างหน้าต่างหาก ต่อให้เราไม่อยากเดินเช่นไร กาลเวลามันชอบแกล้งหยิบเท้าเราเดินไปตามจังหวะของมันตลอดนั่นล่ะ

มนุษย์เรา... เรียนรู้ได้.... ขอแค่เรากล้าพอที่จะหันหลังกลับไปมองดูรอยเท้าของเรา ก้าวใหม่ของเราก็จะไม่พลาดแบบเก่าได้แน่นอน [เราไม่อาจย้อนไปแก้ไขอดีตได้ แต่อนาคตเป็นสิ่งที่เราสร้างได้] เราเชื่อเช่นนั้นนะ....

แต่พูดก็พูดเถอะ ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะรักษาความมั่นคง แบบนี้ไปได้อีกนานสักแค่ไหน วันสองวันใคร ๆ ก็ทำได้ แต่ให้เดินอย่างระมัดระวังแบบนี้ตลอดไป ก็คงไม่ใช่เรื่อง่ายเท่าไร.... แต่ก็อยากจะทะนุถนอม มันให้อยู่ไปนานที่สุดเท่าที่จะทำได้ล่ะนะ....

ปล. ที่ว่าหาไม่เจอ ในที่สุดก็เจอละ มันคือรูปนี้แหละ