ฟ้าสีครามในความทรงจำ

23th Summer

เรื่องนี้เป็นเรื่องเมื่อวันพฤหัสที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ... วันครบรอบวันเกิด ปีที่ 22 ของเราเองแหละ - -'

วันคล้ายวันเกิด... น่าจะเป็นวันที่รู้สึกดี ๆ ของหลาย ๆ คน... เนอะ แต่ปรากฎว่า "เรามีสอบกลางภาควิชา Data Communication ในวันนี้พอดี!" ซะอย่างนั้น - -' อ่านก็ยังไม่จบ (สงสัยพักผ่อนเยอะไปหน่อย) วิชาเรียนตอนเช้าก็เรียน ๆ พอสิบโมงครึ่งว่างก็ไปเดินหาของกินที่ตลาดนัด เรียกว่าหาเสบียงตุนไว้ก่อน จะได้อ่านยาวจนถึงบ่ายสอง (สอบบ่ายสอง) ก็เดิน ๆ ดู ๆ ของกินได้ข้าวเหนียวหมูมา ก็หิ้วไปห้องเซิร์ฟเวอร์ ปรากฎว่า.... เจออาจารย์ S. หน้าห้องพอดี.... อาจารย์ก็ทักทายเลย "อ้าว เป็นไงคุณ สนใจดูข้อสอบไหม"....
ต้องอธิบายก่อนว่า วิชาของอาจารย์ S. น่ะ สอบไปแล้ว แล้วคะแนนก็ประกาศแล้ว แต่เขาอนุญาตให้มาขอดูข้อสอบได้เผื่อมีอะไรสงสัย แต่เราก็ไม่ได้หวังว่าจะขอดูอยู่แล้ว (เพราะทำอะไรไปก็รู้ตัว - -' ) จะบอกว่า จะสอบแล้วอ่านยังไม่จบ ก็ไม่ได้ - -' สุดท้ายก็ต้องเข้าไปดูข้อสอบตามระเบียบ ดูเสร็จก็คุยกับอาจารย์ซักพัก ออกมา.... เที่ยง - -' (อีกสองชั่วโมงสอบ) อ่าน ๆ ล่ก ๆติว ๆ เถียง ๆ พอบ่ายสี่สิบก็เคลื่อนตัวจากห้องเซิร์ฟเวอร์ไปห้องสอบ ตอนเดินออกมาฝนตกอีก เอาหนังสือที่อ่านบังหัวฝ่าฝนไปสอบ - -'

 ออกจากห้องสอบสี่โมงครึ่ง.... เรื่องข้อสอบคงไม่พูดถึง ตอนช่วงเที่ยงที่กำลังล่กอุน ฯโทรมา ถามเรื่องนัดที่จะไปหาอะไรกินกันตอนเย็น นัดไว้ที่ "Shabushi เวิลด์เทรด ฯ" ทีแรกอุน ฯ บอกว่าเลิก 4 โมงครึ่ง คงจะเจอกัน 5 โมงครึ่ง ก็เลยไปนั่งดูโน่นพิมพ์นี่เล่นที่ศูนย์คอมซักพัก ตอนเกือบ ๆ 5 โมง อุน ฯ โทรมาอีกที บอก "เพิ่งออกจากมหาลัย กำลังจะขึ้นรถเมล์ คงไปถึงเลท" มานั่งหักลบเวลาดู ก็พอสันนิษฐานว่า "คงจะมาถึงหกครึ่ง" ก็เลย "เดินกลับบ้านไปเอากล้อง" มาก่อน จริง ๆ ตอนเช้าตั้งใจจะเอามาถ่ายรูปตลาดนัด (อุตส่าห์จัดขึ้นเพื่อฉลองวันเกิดเราพอดีนี่นะ) แต่ดันลืมหยิบ OTL ก็เห็นว่ามีเวลาอีกเยอะ เลยเดินกลับบ้านไปเอา ออกจากมหาลัยห้าโมงนิด ๆ ถึงบ้านห้าโมงครึ่ง หยิบเสร็จ ทานกล้วยลูกนึง แล้วเดินออกมาหน้าซอย กะว่าจะขึ้นรถเมล์ไป จะได้ไปจองที่ไว้ก่อน แต่พอข้ามมาฝั่งตรงข้าม..... เห็นรถติดยาวเหยียด - -' เดาได้เลยว่า "เดินไปคงถึงเร็วกว่ารถเมล์" ก็เลยค่อย ๆ เดินไป แซงรถเมล์ไปเรื่อย ๆ ทีละคัน รถติดเป็นหนอน - -' ก็เดินไปเรื่อย ๆ หกโมงหน่อย ๆ ถึงพาราก้อน หยิบกล้องมาลองถ่าย

รูปแรกที่ถ่าย บริเวณลานน้ำพุพาราก้อน สังเกตว่าถ่ายเบลอมาก พยายามจับโฟกัสอยู่นาน ยังไงก็เบลอ สงสัยว่าโฟกัสมีปัญหารึเปล่า เลยทดสอบ

ถ่ายนิ้ว! อันนี้ชัดแจ๋วอย่างกับมาโคร ฯ ก็เลยสรุปว่า "โฟกัสไปไม่ถึง" ล่ะมั้ง เลยเบลอ (แต่ก็ยังสงสัยว่าทำไมถ่ายเครื่องบิน ถ่ายดวงจันทร์มันชัดหว่า หรืออาจจะเป็นที่แสงก็ได้มั้ง)

ถ่ายเล่นอยู่พักนึง พอจะเดินพ้นพาราก้อนอุน ฯ โทรมา (ตอนนั้นประมาณ 18.24 น.) บอกว่าถึงแล้ว (นี่ คำนวณเวลาเกือบถูก อิอิ) ก็เลยบอกให้จองที่ไปก่อน แล้วก็รีบเดินไป เดี๋ยวนี้จากพาราก้อน ออกมาทางรถไฟฟ้า จะมีเส้นทางลอยฟ้าให้เดินไปถึงเวิลด์เทรดได้โดยไม่ต้องลงพื้น (ถ้าเป็นเมื่อก่อนต้องลงจากสยามเซ็น ฯ แล้วไปบันได เดินผ่านทางลอยฟ้า แล้วลงไปเดินเข้าเวิลด์เทรด เดี๋ยวนี้ทางต่อถึงกันหมด สะดวกมาก ><b ) ก็เดินไปเรื่อย ๆ แล้วก็ไปถึง Shabushi สาขา Central World

รูปถ่ายหน้าร้าน (ในรูปนี้ถ่ายติด อุน ฯ ด้วย)

ถ่ายป้ายชัด ๆ อีกที

เนื่องจากคนเยอะ ก็เลยต้องรอคิว ได้คิว B35 แต่ตอนที่ไปถึงน่ะ B37 แล้ว (เลยไปแล้วนั่นเอง - -' ) ก็เลยต้องรอต่อไป ก็ไปถ่ายรูปเล่นแถวนั้น

หนึ่งในรูปไร้สาระที่ถ่ายตอนรอคิว

อุน ฯ บอกว่า เดี๋ยววัชชี่จะผ่านมาด้วย ระหว่างรอคิวก็เลยรอวัชชี่ไปด้วย สุดท้ายพอถึงคิววัชชี่ก็มาพอดี ก็คุย ๆ กันตามประสาคนไม่เจอกันนาน แล้วก็แยกย้าย เรากับอุน ฯ เข้าไปนั่งข้างใน

อาหารไหลมาเทมา...

ฟ้าว~

จับลงหม้อซะ!!!!

อ๊ะ! ซูชิหน้าไข่หวาน ><

กินไปคุยไปเรื่อย ตามประสาคนนาน ๆ เจอกันที เบื่อ ๆ ก็ทดลองอะไรเพี้ยน ๆ บ้าง อุน ฯ บอกว่า "ไข่มีคอเลสเตอรอลสูง โน่นนี่นี่นั่นเยอะแยะ แต่คนก็ยังกิน... แสดงว่ามันต้องอร่อยแน่ ๆ " แล้วก็เอาไข่มาคน ๆ ชุบเนื้อแล้วใส่ลงหม้อ - -' เข้าใจทำดีเหมือนกัน

รูปนี้เป็นภาพปลาติดผนัง อยู่ข้างที่นั่งพอดี

กินเสร็จ อิ่มเอิ๊ก ก็ออกมาเดินเล่นต่อ เดินดูโน่นดูนี่

ตรงนี้ร้านอะไรซักอย่าง มีต้นซากุระผลัดใบ สวยดี ><

เดินไปอีก เจอพวกนิทรรศการสิ่งมหัศจรรย์ของโลก (มั้ง) ก็เดิน ๆดู

อันนี้ไม่รู้อะไร แต่สวยดีนะ กวางรูปฟ้าคราม~

ทะจิมะฮารุ~ ทัชมาฮาล อะ.โวล.นิว.เวิววว~

โมอาย (ขอบคุณนายแบบ)

หลังจากนั้นก็เดินเล่นเดินคุย เดินไปคิโนะ ฯ เดินดูกันพลา ฯลฯ ซักสองทุ่มปลาย ๆ ก็แยกย้ายกลับบ้าน เดินไปแยกกันตรง BTS สยาม

รูปนี้ถ่ายบนทางเดินลอยฟ้าตอนเดินออกมาข้างนอก ตีมในหัวคือ "JEDI"

รูปสุดท้าย แมวในซอยบ้าน เราเรียกมันว่า "แดเนียล" แมวตัวนี้ (และเพื่อน ๆ อีกสองสามตัว) ชอบเดินตัดหน้าเราประจำเวลาออกจากซอย - -' พี่เราบอกว่า เพราะมันชอบเดินข้ามไปข้ามมาละมั้ง

หมดละ สำหรับเรื่องราวในพฤหัสที่ผ่านมา.... ไวเหลือเกิน ปีนี้อายุครบ 22 ปีแล้ว ปีหน้าก็ 23 ปีต่อไปก็ 24 ปีต่อ ๆ ไปก็ 25 ..... (จะเขียนทำไมเนี่ย - -' ) อืม ว่าไงดี ก็ รู้สึก <ค่อนข้างชัด> ว่า 1 ปีที่ผ่านมา โตขึ้นเยอะมาก ด้วยหลาย ๆ เรื่องและหลาย ๆ บุคคลล่ะมั้ง แต่ยังไงก็ยังรู้สึกว่าโลกนี้ยังมีอะไรที่ต้องเรียนรู้อีกมากมาย ปีนี้... ก็หวังว่าคงจะเป็นปีที่ได้เติบโตขึ้นพร้อมความรู้สึกต่าง ๆ อีกมากมายนะ ><b

จริง ๆ แล้ววันต่อมา (ศุกร์) ก็นัดเพื่อน ๆ ที่มหาลัยหาอะไรกินอีกที แต่คงไม่เล่าอะไรมากเพราะนี่ดึกแล้ว ได้เวลานอนล่ะ :)

สวัสดี ฤดูร้อนปีที่ 23 ของฉัน...

~end of Episode 59th
20 Aug 2007@ 1.25am
หยุดยาว ช้อบชอบ ><b