ฟ้าสีครามในความทรงจำ

จาก entry ที่แล้ว
ได้ข่าวว่ามีคนนินทา หาว่าเราถือกล้องเดินเฉย ๆ ไม่ได้ถ่ายรูป...
ชักฉุน... - -x (พูดเล่นนะ :P)
ก็คัด ๆ เอามาอับให้ดูเล่น ๆ
แต่ก็อย่างว่า... รูปไม่ค่อยมีสาระเท่าไรหรอก
ตั้งชื่อว่า ซีรี่ยส์รูปถ่ายไร้แก่นสารละกัน :D
ก็เดินไปถ่ายไปแบบไม่มีจุดหมายนี่นะ :'(

ไปล่ะนะ~ ...

กลุ่มเมฆหน้าบ้าน รูปแรกที่ถ่าย

ทางแยกในซอยย่านใจกลางเมืองแห่งหนึ่ง (ไม่ใช่ซอยบ้านนะ เดินเลาะไปเลาะมา แล้วก็ถ่าย)

ประชาสัมพันธ์เน่อ

อย่าลืมไปตรวจสุขภาพกันล่ะ :)

นี่เพื่อนใครเนี่ย ออกมาเดินเพ่นพล่านกลางถนน - -'

ลดราคาครั้งใหญ่

เพื่อนชอบบอกว่าเราถ่ายแต่ป้าย... อาจจะจริงของพวกเขาก็ได้นะ

ก้อนเมฆอีกแล้ว

เวลาถ่ายก้อนเมฆ เราชอบถ่ายให้ติดอะไรบางอย่าง เช่นเสาไฟ สายไฟ ฯลฯ มันทำให้ดูมีมีติดี :)

ที่ไหนรู้ไหม? :)

เมฆสะท้อนบนกระจก :)

รูปนี้ชอบมากเลย เมฆในกระจก กับเมฆของจริงเหลื่อมกันดูคล้ายกับเป็นก้อนเดียวกันเลย :)

long long way, long long journey...

ถึงแล้ว ศูนย์สิริกิติ์ จะเข้าไปทางสถานีรถไฟใต้ดินนะ :)

ป้ายโฆษณาภายใน...

ถึงทางเข้างานแล้ว ดูป้าย ๆ

แป่ว... มาโผล่งานไหนไม่รู้ เดินเข้าผิดงานซะงั้น

นี่ อันนี้มาถูกที่ละ ^^;

เข้าไปถึงงานตรงเวทีกลางก็มีสัมภาษณ์นักเขียน

ด้านหลังเป็นมุมขายหนังสือ

มุมลึกลับ

มุมหวานแหวว

มุมดีมีรางวัล

มุมของถูก... อะไรจะลดซะขนาดนั้น ไม่เอาไปปาหัว... เลยละ ^^;

ออกมาด้านนอก ถ่ายก่อนกลับบ้าน

ที่เห็นมุมซ้ายล่างนั่นคือเงาของเราล่ะ :D

อันนี้ถ่ายเล่น ระหว่างรอรถกลับ (ขากลับแดดร้อน เดินไม่ไหว - -')

มือของเรานีเอง (สังเกตว่าทำสัญลักษณ์บางอย่าง :P จริง ๆ กะเอาไปใช้ทำอย่างอื่น แต่ขี้เกียจละ)

ภาพนี้ถ่ายเล่นบนรถ

กล้องเราเอง :P

ซีรี่ยส์รูปถ่ายไร้แก่นสาร ก็จบลงแต่เพียงเท่านี้
จริง ๆ มีเรื่องเล็ก ๆ จะเล่าให้ฟังนิดหน่อย
แต่นี่ดึกแล้ว ไว้ยกยอดไปเล่าคราวหน้าแทนละกัน :)

สำหรับคืนนี้ ก็เท่านี้แหละ...

<< แปะเล่น ณ วันอังคารที่ 26 มิถุนายน พ.ศ.2550 เวลา 0.41 น. ... อ๊ะ! วันนี้วันสุนทรภู่นี่นา! O O' >>