ฟ้าสีครามในความทรงจำ

สวัสดี... ทุกท่านที่เข้ามาคงได้เห็นถึงความเปลี่ยนแปลงของบางสิ่งแล้ว... (ถ้ายังไม่เห็นก็มองเหลือบขึ้นไปข้างบนหน่อยละกัน...)

ทีแรกไม่ได้ตั้งใจจะเขียน ENTRY นี้นะ... แต่เห็น "หัว" ที่ตัวเองทำแล้วมันอดเขียนไม่ได้...

ตั้งใจไว้ว่าจะเปลี่ยนหัวเนื่องในโอกาสตอนรับเข้าสู่การฝึกงาน... ก็คิดมาประมาณสัปดาห์นึงแล้วว่าจะใช้รูปอะไรดี (อ่านหนังสือไปก็คิดไปเล่น ๆ ด้วย)

รูปพระอาทิตย์ร้อนแรง ดูแล้วขยันแข็งดี... แต่ถ้าจ้าแล้วมันแสบตาเกินไปเดี๋ยวจะไม่ดี (หัวเราะ)

รูปพระอาทิตย์ตกยามค่ำกับคนมองดวงตะวันก็ให้ความรู้สึกดีไปอีกแบบ...

หรือรูปทะเลยามค่ำคืนสะท้อนแสงจันทร์ก็ให้ความรู้สึกที่ดีนะ...

ก็ตั้งใจว่า สอบเสร็จก่อนค่อยลองทำ... แต่ผ่านไปสองสามวันก็ดันไม่ได้ทำซะที - -' จนพรุ่งนี้จะฝึกงานแล้ว เมื่อเช้าตอนอยู่บนรถก็เลยคิดว่าเอาล่ะ! เดี๋ยวคืนนี้มาทำเล่นดู!

สุดท้ายแล้วภาพที่เอามาใส่ เป็นภาพที่ถ่ายเมื่อวันศุกร์ที่เล่าให้ฟังเมื่อ Entry ก่อนว่าไปปฐมนิเทศน์ จริง ๆ แล้วมันมีต่อว่า หลังจากปฐมนิเทศน์เรากับเพื่อนร่วมชะตากรรมsก็ลองไปเยี่ยมชมที่ฝึกงานด้วย ทีแรกก็ว่าจะเล่าให้ฟัง แต่เพราะมันมีเหตุการณ์ที่ไม่ค่อยเหมาะสมเท่าไร ก็เลยว่า ตัดออกดีกว่า (แต่ก็ยังเหลือสรุปตอนท้ายไว้ว่า "จะเดินไปฝึกงาน" นั่นแหละนะ) ภาพนี้ไม่ได้ตั้งใจถ่ายเลย จริง ๆ จะถ่ายยอดตึก กสท. แต่แสงมันแยง ๆ ตา ก็เลยหันกล้องขึ้นแล้วถ่ายไปมั่ว ๆ พอกลับถึงบ้านมาดู ... เออ... รูปนี้มันสวยดีแฮะ - -' เห็นปุยเมฆกับสายไฟ ให้ความรู้สึกแปลก ๆ ดี

ทำเล่นไปเรื่อย ๆ นึกถ้อยคำอะไรออกก็เขียนๆ ใส่แล้วไม่ถูกใจก็ปรับ ๆ แก้ ๆ เอาสด ๆ ไปเรื่อย ๆ ... ตอนแรกทำเสร็จแล้ว รู้สึกว่าขาด ๆ อะไรไป ก็เลยเติมโน่นเติมนี่เพิ่ม ไป ๆ มา ๆ ก็เพิ่งทำเสร็จเมื่อตะกี้...

ความรู้สึกแรกที่ทำเสร็จ...

"ตูเป็นบ้าอะไรไปวะเนี่ย!!!"

แต่ก็ทำมาแล้ว... จะลองใช้ดูซักพักก่อน ถ้ารู้สึกไม่ดีเดี๋ยวอาจจะต้องแก้หัวใหม่ - -'

ช่วงนี้รู้สึกแปลก ๆ กับตัวเองพอสมควร พอเห็นสีแดง (กระจุกกันมาก ๆ) ... แล้วมันจะนึกถึง "เลือด"

ประจวบเหมาะกับวอลเปเปอร์ที่ใช้ตอนนี้ก็เพิ่งเปลี่ยนใหม่ "แดงแทบทั้งจอ"

ไม่รู้ดูทีวีมากไปรึเปล่าแฮะ - -' ... เริ่มรู้สึกแปลก ๆ คล้ายใจมันไม่สงบยังไงไม่รู้

...ช่วงนี้ถ้ามีใครมาพูดหรือถามอะไรให้ไม่สบอารมณ์แบบสุดขีด (ยิ่งเจอบ่อย ๆ อยู่ด้วย) จะเผลอตอบด้วยเสียงเบา ๆ สั่น ๆ โดยไม่รู้ตัว คล้ายจะเตือนว่า "อย่าพูดต่อนะ..." ยังไงยังงั้น ยังกับตัวเองมี'ยักษ์'แฝงอยู่ในตัว แล้วเริ่มจะสะกดมันไม่อยู่แล้วยังไงยังงั้น(พูดเป็นการ์ตูนเลยแฮะ - -' )

ก็เล่าให้ฟังเฉย ๆ นะ วันนี้อาจจะเขียนค่อนข้างเครียดไปหน่อย... แต่รู้สึกว่ามันเริ่มไม่ค่อยปกติเท่าไรก็ไม่รู้แฮะ ...แย่ ... แย่ แย่ ... แบบนี้ต้องทำอะไรซักอย่าง ...เริ่มจากเปลี่ยนวอลเปเปอร์ก่อนท่าจะดี... แล้วก็หันไปหานิยายหวานอ่านซักเรื่องอาจจะดีขึ้น (ไหมเนี่ย)

<< บันทึก ณ วันอาทิตย์ที่ 11 มีนาคม 2550 เวลา 20.32 น. ... COULD YOU BELIEVE THIS...? >>